28 Temmuz 2013 Pazar

Monokrom

- Başlamadan önce buraya bir tık, yazıyı okurken arkada çalsın bu arkadaş -

İnsan uzun zaman yazmayınca nasıl yazmaya başlayacağı ile ilgili sıkıntı yaşıyor. Siz siz olun benim gibi uzun aralar vermeyin, blogunuzu ihmal etmeyin sevin, şımartın onu :)

Blog yazmaya; tez yazmaya başlamadan önce pratik kazanmak için başlamış biri olarak üç buçuk senedir (acaba tesadüf mü?!) blog ile ilgili kullanım şeklim değişti aslında. Arada değişik formatlar denedim, farklı şeyler sunmaya çalıştım ama son zamanlarda nedenini bilmediğim bir şekilde tıkanmaya başladım. Üstelik bu çok korktuğum bir şeyin başıma gelmesi aslında. 

Blog yazmaya ilk başladığımda çok severek okuduğum bloglar vardı. Bu bloglar zaman içinde kapanırken ben bloggerların neden böyle bir şeye yöneldiklerini sorgulamış, keyif aldığım bir eyleme devam edemeyeceğim için içten içe bozulmuştum açıkçası. Şimdi zamanla blogu kullanma sıklığıma bakarsak "acaba bu benim de mi başıma geliyor?" sorusunu çok sık sormaya başladım.

Eskisi kadar fotoğraf çekemiyorum, yemek için mutfağa girmiyorum, iş hayatı o kadar sıkıcı ki burada anlatsam mı acaba diye bir kaç kez düşünüyorum, genel olarak kişisel olarak fikirlerimi dile getirmek için bir yere bir şey yazmak fikrinden ya da birine meramımı anlatmaktan sıkılır oldum. Acaba bir tatile mi çıksam ben?

Hoş tatil kelimesi de yavaştan anlamını yitirmeye başladı. Şöyle ki en son ne zaman denize girdiğimi hatırlamıyorum! Kaç sene geçtiği ile ilgili en ufak bir fikrim yok..5?..7? Peki bu kadar "vakitsizlik" karşılığını veriyor mu? O da hayır..ee o zaman ben nereye koşuyorum nereye yetişiyorum?

Mental olarak sanırım artık askere gitmem gerektiğinin belirtileri bunlar. Yani bir şekilde kozamın içinde çırpınıyorum şu an. Deli gömleği gibi üzerime yapışmış bir koza. Acaba askerlik bu kozadan çıkmamı ve ileriye doğru bir adım atmamı sağlayacak mı? Okumaktan askere gidememiş şimdi de askere gitmesi gerektiği ve buna hazırlandığı için koyvermiş bir hal içindeyim. 

Yaş - konum tablomda tam olarak istediğim noktada değilim. Çok geride ya da iyice kötü bir durumda da değilim çok şükür ama olmam gerektiğini düşündüğüm noktanın gerisinde kaldığım gerçeğini değiştirmiyor bu durum.

Şu aralar anlayacağınız hayatım monokrom bir hal aldı, bakalım ne zaman renklenecek tekrar eskisi gibi..

19 yorum:

Decoridea tr dedi ki...

Bence askere git düzelir :)

Mr.E dedi ki...

Bana da öyle geliyor.. ;)

pera dedi ki...

Tatil şart, bekleriz :))

ebygale dedi ki...

ben de ki durum da tam olarak böyle, tatil zamanı galiba, gerçi sonrasında da rutin yaşama dönmek zor oluyor, off, offf....

Muzurella dedi ki...

tatil güzeldir o ayrı konu :)

askerlik yapmadım ama yakın çevremde yapan arkadaşlarımdan duyduğum kadarıyla gidip geldikten sonra rahatlıyormuş insan. üzerinden yük kalkıyormuş. çok mantıklı :)

Mr.E dedi ki...

@Pera haklısın valla tatil şart oldu :)

Mr.E dedi ki...

@Ebygale bende tatil sonrası rutini bozmak için bir iki proje var ama bakalım zaman ne gösterecek..darısı başına :)

Mr.E dedi ki...

@Muzurella Tatil candır ya :)

Bende rahatlamak istiyorum ben de özgür kalayım istiyorum..çok şey mi istiyorum?? :)

Muzurella dedi ki...

hepsi olur Mr.E hem daha neler neler isticeksin bunlar bişe diil :)

francesca mckennitt dedi ki...

Tatil şart da bu bu askerlik tatil gibi olacak mı bilemiyorum... Askere gidip daha kötü olan arkadaşlarım da var çünkü. Ama Türkiye koşullarında neredeyse kaçınılmaz bir durum olduğundan git kurtul bir an önce derim :)

Mr.E dedi ki...

@Muzurella inşallah :D

Mr.E dedi ki...

@Fran İçinde buşunduğun koşulların farkında olunca o kadar da şaşırtmaz gibi geliyor bana :D

çiço dedi ki...

iyi bayramlar :)

Mr.E dedi ki...

İyi bayramlaaaar :)

Semi M.Eller dedi ki...

Askerlik konusunda bir fikrim yok. Sanırım iyi gelir şu durumda sana. Böyle bir tıkanmayı herkes yaşıyor, yaş kaç olursa olsun. Hani yaş-konum tablosu var ya herkesin kafasında aslında. En çok sorulan soru da "hak ettiğim yerde miyim?" galiba. Bir süre sonra şu da anlaşılıyor ki herkes bir şekilde hayat için debeleniyor. Ne iş, kaç para, ne kariyerden çok "mutlu musun" kısmında kalıyorsun.

Mr.E dedi ki...

@Semi bakalım ne olacak :)

cuckan dedi ki...

hadi senin askerlik aran var, ben de aynı geride kalmışlığı ve hala bir şeylere ne kadar çabalarsam çabalayayım yetişemediğim hatta bariz 2-3 sene geriden geldiğimi görüyorum. ben ne yapmalıyım acaba? kafya takmayı mı bırakmalı?

Mr.E dedi ki...

@Cuckan bu durumlar için çok sevdiğim bir laf var;

"Baktın olmuyor, bakmayacaksın" :)

Karılıksız Karı dedi ki...

canımcım insanlar tez yazarken ya blogdan iyice uzaklaşıyor (meselaaa ben) ya da ertelemenin kitabını bloglarında yazıyorlar, ama seninki de bir farklıymış :)